Wzorzec FCI nr 78 /19.01.2011/D/GB/F


TERIER WALIJSKI (Welsh Terrier)


Pochodzenie: Wielka Brytania
Data publikacji obowiązującego wzorca: 13.10.2010
Użytkowanie: terier
Klasyfikacja FCI: grupa 3 teriery
sekcja 1 teriery duże i średnie
Próby pracy nie są wymagane.


KRÓTKI RYS HISTORYCZNY:
Terier walijski jest rasą o czysto użytkowym pochodzeniu, tym nie mniej nie jest
aż tak pełen temperamentu jak niektóre inne teriery. Kiedyś wykorzystywany był
do polowania na lisa, borsuka i wydrę. Zarówno terier walijski jak i lakeland,
wyraźnie do siebie podobne, pochodzić mogą jeszcze z czasów inwazji Rzymian,
kiedy to plemiona celtyckie szukały schronienia zarówno w górach Walii jak
i w Krainie Jezior. Jest to zgrabny pies o schludnym wyglądzie, szorstkiej sierści
i maści czarnej z podpalaniem.


WRAŻENIE OGÓLNE:
Bystry, chętny do pracy, o zwartej, proporcjonalnej budowie i roboczym
wyglądzie.


ZACHOWANIE/TEMPERAMENT:
Przywiązany, posłuszny, łatwy do prowadzenia. Usposobienie wesołe, pełen
temperamentu, rzadko bojaźliwy. Śmiały i nieustraszony, ale absolutnie nie
agresywny, ale w każdej sytuacji potrafi sobie poradzić.


GŁOWA:
Mózgoczaszka:
Czaszka: Płaska, między uszami średnio szeroka.
Stop: mało zaznaczony.
Trzewioczaszka:
Nos: Czarny.
Kufa: Od stopu do nosa średniej długości.
Uzębienie: Szczęka i żuchwa silne, dość głębokie, ładnie zarysowane. Chwyt
mocny. Zgryz nożycowy, to znaczy, że górne siekacze przykrywają dolne
w ścisłym kontakcie i są ustawione pionowo.
Oczy: Stosunkowo małe, ciemne, wyraz pełen temperamentu. Oko okrągłe, duże
niepożądane.
Uszy: Małe, w kształcie litery „V”, małżowina nie jest zbyt cienka. Uszy są
osadzone dość wysoko, noszone ku przodowi, przylegające do policzków.


SZYJA:
Średniej długości i szerokości, leciutko łukowata, zgrabnie osadzona
w łopatkach.


TUŁÓW:
Grzbiet: Krótki.
Lędźwie: Mocne.
Klatka piersiowa: Głęboka, o średniej szerokości, dobrze ożebrowana.


OGON:
Kiedyś kopiowany.
Ogon kopiowany: Dobrze osadzony, noszony wysoko, ale nie za wesoło.
Ogon niekopiowany: Dobrze osadzony, noszony wysoko, ale nie za wesoło.
Pasuje do sylwetki psa.


KOŃCZYNY:
Kończyny przednie:
Łopatka: Długa, skośna, skierowane ku tyłowi.
Łokcie: Przylegające do tułowia, swobodnie poruszające się.
Przedramię: Proste, dobrze umięśnione, o mocnej kości.
Śródręcze: Proste i mocne.
Łapy: Kocie, małe i okrągłe.
Kończyny tylne:
Wygląd ogólny: Mocne
Uda: o dobrej długości, umięśnione.
Śródstopie: Stawy skokowe dobrze kątowane, niskie, o mocnej kości.
Łapy: Kocie, małe i okrągłe.


CHODY:
Przednie i tylne kończyny kierują się prosto ku przodowi i są względem siebie
równoległe. Łokcie poruszają się swobodnie po osi tułowia, kolana nie odstają na
boki, ani nie są ściśnięte.


SZATA:
Sierść twarda, druciana, zwarta i obfita. Sierść bez podszerstka niepożądana.
Maść: Najlepiej czarna podpalana, lub szaro-czarna podpalana bez czarnych
kresek na palcach . Czerń poniżej stawów skokowych w najwyższym
stopniu niepożądana.


WIELKOŚĆ:
Wysokość w kłębie: nie przekracza 39 cm.
Waga: 9 - 9,5 kg.


WADY:
Wszelkie odstępstwa od powyższego wzorca powinny być traktowane jako wady
i oceniane w zależności od ich stopnia oraz wpływu na zdrowie, sprawność
i dobre samopoczucie psa i zdolności do wykonywania pracy, do której był
przeznaczony.


WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:
- Agresja lub wyraźna lękliwość
- Psy posiadające wyraźne wady fizyczne lub zaburzenia charakteru powinny
być dyskwalifikowane.


UWAGA:
Samce muszą mieć normalnie rozwinięte dwa jądra umieszczone w mosznie.
Wersja polska - styczeń 2011